thumb|Tabliczka poświęcona Janowi Szczepańskiemu na budynku Muzeum Ustrońskiego Jan Szczepański (ur. 14 września 1913 w Ustroniu, zm. 16 kwietnia 2004 w Warszawie) – polski socjolog, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Łódzkiego (jego rektor w latach 1952–1956), Wojskowej Akademii Politycznej oraz członek i wiceprezes Polskiej Akademii Nauk. Członek Rady Państwa (1977–1982), poseł na Sejm PRL II, VI, VII i VIII kadencji. Jego prace są poświęcone teorii i historii socjologii oraz badaniom nad przekształceniami struktury społecznej. Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys Urodził się w 1913 w Ustroniu, na Śląsku Cieszyńskim. Był synem chrzestnym Jana Wantuły. W 1932 ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Cieszynie. Studiował filozofię i socjologię, a następnie doktoryzował się na Uniwersytecie Poznańskim. Został tam starszym asystentem u Floriana Znanieckiego. Podczas okupacji przebywał na robotach przymusowych w Niemczech.
W latach 1945–1970 pracował na Uniwersytecie Łódzkim.