Strażnik litewski Stanisław Potocki sprzedał w 1725 roku Kaniwolę hetmanowi polnemu koronnemu i wojewodzie podlaskiemu Stanisławowi Mateuszowi RzewuskiemuJanusz Łosowski, Sprzedaż Łęcznej i okolicznych wsi przez strażnika litewskiego Stanisława Potockiego hetmanowi polnemu koronnemu Stanisławowi Mateuszowi Rzewuskiemu w roku 1725, w: Studia Łęczyńskie tom 2-3, Łęczna 2010-2011, s. 56.. Zabudowa folwarczna uległa zniszczeniu w pożarze w 1863 roku.
23 lipca 1863 roku zgrupowanie dowodzone przez płk. Michała Heydenreicha „Kruka” starło się tu z wojskami rosyjskimi (bitwa pod Kaniwolą).
Od 1868 roku Kaniwola stała się niezależna od dóbr łęczyńskich, część majątku rozparcelowano na mocy ukazu carskiego o uwłaszczeniu, pozostałą część nabył Józef Szczepański.
Zabójstwa Ukraińców Położona na zachodniej granicy ukraińskich ziem etnicznych (Chełmszczyzny), Kaniwola była miejscem zamieszkania wielu Ukraińców, którzy stali się obiektem terroru ze strony polskich organizacji nacjonalistycznych współpracujących z niemiecką administracją okupacyjną. Latem 1942 roku w kolonii zamordowano wszystkich ukraińskich działaczy, w tym: Marię Borys, Ninę Borys, Teodora Borysa, Wołodymyra Maksymiuka, Mykołę Niedziałko, Maksyma Płotnikowa, Antona Ruciaka, Wołodymyra Ruciaka, Matwija Saczuka, Hnata Jartycha, Ołeksandra Jartycha.