W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Karna należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej. Karna należała do tuchorskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiła siedzibę majątku Karna, który należał wówczas do Jana Bnińskiego. Według spisu urzędowego z 1837 roku Karna liczyła 184 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 13 dymów (domostw).
W piwnicach nieistniejącego już pałacu i dwóch barakach mieścił się tu w 1942 r. żydowski obóz pracy dla ok. 120 Żydów niemieckich, czeskich i polskich, którzy byli zatrudnieni przy oczyszczaniu rowów i regulacji Szarki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Zabudowa wsi ma charakter rozproszony. W jej płd.-zach. części znajduje się park podworski (ok. 10 ha) z XIX w., o zachowanym układzie prostokątnych alejek i kanałów. Wśród starego drzewostanu rosną okazy pomnikowe: wiąz szypułkowy, lipa drobnolistna, dęby, buki oraz resztki alei platanowej. Stojący tu niegdyś dwór oraz większość budynków folwarcznych rozebrano po II wojnie światowej.
Przypisy
Bibliografia
Karna w serwisie gm. Siedlec
Linki zewnętrzne
Karna w Słowniku historyczno-geograficznym ziem polskich w średniowieczu (online).
Kategoria:Siedlec (gmina)