Karzec (pol. hist. „Karsiec”) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia, obok wsi Pudliszki.

Historia Wieś ma metrykę średniowieczną i pierwotnie związana była z Wielkopolską. Istnieje co najmniej od początku XIV wieku. Wymieniona została w 1310 w łacińskim dokumencie jako „Karcz”, 1393 „Karszecz”, 1394 „Carszicz”, 1406 „(Ka)rssecz”, 1408 „Crszcza”, 1432 „Polukarszecz”, 1446 „Karsszyecz”, 1447 „Karsyecz”, 1507 „Carssiecz”, 1530 „Karsecz, Carscz”, 1563 „Carsziecz”, 1581 „Karsziecz”.

Okolice wsi były jednak zasiedlone wcześniej niż zachowane historyczne zapisy. W okresie plemiennym oraz w początkach państwowości polskiej wieś była siedzibą grodu oraz kasztelanii. Archeolodzy znaleźli w pobliżu wsi grodzisko okrągłe, wklęsłe, otoczone wałem i fosą pochodzące z okresu ok. 800-1250. Leży ono obecnie na polu uprawnym około 400 metrów na północ od dworu, o 100 m na południe od „Rowu Polskiego” oraz 150 m na wschód od drogi z Karca do Rokosowa. Kasztelania ta została później odnotowana w dokumentach średniowiecznych. Z imienia znani są także jej kasztelanowie. W 1293 funkcję tę pełnił Stefan, w 1352 Szczedrzyk, uczestnik konfederacji szlachty wielkopolskiej, a dalej w latach 1378-1379 Peregryn, w 1406 Dziersław, w 1411 Mikołaj z Zagórzyna.