W okresie międzywojennym rozwój wsi był związany głównie z przemysłem drzewnym.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kasparus, po jej zniesieniu w gromadzie Osiek. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Najstarsze budynki znajdujące się do tej pory we wsi mają około dwustu lat. Do najbardziej znanych należy parterowa plebania z połowy XIX wieku i neogotycki, drewniano-ceglany kościół pod wezwaniem św. Józefa z 1926, konstrukcji ryglowej (wpisany do rejestru zabytków pod numerem 1070 decyzją z 06.11.1989)Wikiprojekt:Wiki Lubi Zabytki/wykazy/województwo pomorskie/powiat starogardzki/Gmina Osiek/NID. Kościół w dużej części spłonął w nocy z 30 na 31 grudnia 2020; przyczyny pożaru nie są znane. Kościół został odbudowany, jednak nadal (czerwiec 2026) nie jest udostępniony do użytku dla sprawowania kultu przez wiernych, ze względu na brak zbiornika przeciwpożarowego we wsi.
Zabytki Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są: kościół parafialny pw. św.