za Niemcami głosowało 266 osób (ok. 61,7%), a za Polską 165 osób (ok. 38,2%).
Podczas III powstania śląskiego w Kierpniu stacjonował oddział Selbstschutzu. 30 mieszkańców wsi brało udział po polskiej stronie w bitwie w rejonie Góry Świętej Anny. 23 września 1922 w Kierpniu odsłonięto pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej. W 1925 rozpoczęto budowę nowej szosy do Pisarzowic. mały|upright|Zbiorowa mogiła żołnierzy poległych w marcu 1945 W okresie II wojny światowej w Kierpniu pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Pewel Wielka, Porąbka, Sosnowiec, Bolesław i Będzin. Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim. Mieszkańcom Kierpnia, posługującym się dialektem śląskim bądź znającym język polski, pozwolono pozostać we wsi po otrzymaniu polskiego obywatelstwa.
W latach 1945–1950 Kierpień należał do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego. W latach 1945–1954 wieś należała do gminy Kórnica, w latach 1954–1959 była siedzibą gromady Kierpień, w 1959 należała do gromady Błażejowice, a w latach 1959–1972 do gromady Mochów.