W przypadku Kisewa rejestr podatkowy wymienia również podatek określany jako „kośne”, przy którym zaznaczono, że jest on płacony od 3 radeł (kossingeld von 3 hoken)Księga komturstwa gdańskiego, wyd. K. Ciesielska, I. Janosz-Biskupowa, Warszawa-Poznań-Toruń 1985, s. 210.. W dobrach rycerskich była to podatek uiszczany od ziemi uprawianej przez chłopów, których rycerze osadzili w swoich dobrach. Można go zatem uznać za świadectwo wyższego statusu danej posiadłości, w której rycerz nie był zdany tylko na siły swojej rodziny i czeladzi, ale mógł także wymagać określonych posług od swoich poddanych. W Kisewie były to zapewne trzy rodziny chłopskie tworzące małą wieś przy dworze i folwarku pańskim. "Kośne" było wybierane w wysokości 4 skojców od radła (radło = ok. 35 ha), w sumie zatem właściciele Kisewa musieli w 1 poł. XV w. wpłacać rokrocznie do kasy urzędnika krzyżackiego w Lęborku po 38 skojców ówczesnej monety (1 skojec = 30 fenigów)Na temat podatków w dobrach na prawie polskim w państwie krzyżackim zob. M. Targowski, Na prawie polskim i niemieckim. Kształtowanie się ziemskiej własności szlacheckiej na Pomorzu Gdańskim w XIII-XVI wieku, Warszawa 2014, s.