Zachował się dokument z lat 1460-1470, w którym król polski Kazimierz Jagiellończyk zaświadcza, że wdowa po Abrahamie z Kiszewa, Anna ze Strzelewa (zwana też później Anną ze Ślesina), częściowo sprzedała za 1000 grzywien, a częściowo dała swym synom, swoje dobra po ojcu i matce, tzn. części wsi Strzelewo, Żurczyn, Sitno, Ślesin, Gorzeń i Mochle w powiecie bydgoskim oraz Rościmin, Wąwelno, Mierucin, Jaszkowo, Samsieczynek, Czuchary (obecnie Suchary), Klunia Wielka (obecnie Kłonia Wielka), Gomnowice (obecnie Gumnowice) i Tuszkowo w powiecie nakielskim. W 1477 bracia, dziedzice niedzielni w Kiszewie sprzedali swojemu bratu stryjecznemu Stanisławowi Imbirowi z Objezierza za 600 grzywien Kowalewo wraz z młynem wodnym. W 1480 bracia podzielili się dobrami: Mikołaj otrzymał Kiszewo, Kiszewko, połowę Ryczywołu, Krężoły i część Skrzetusza.
W 1497 król polski Jan I Olbracht dał wojewodzie kaliskiemu Sędziwojowi z Czarnkowa nad Notecią prawo do dóbr Małgorzaty i Anny córek zmarłego Mikołaja Niemierzy Kiszewskiego w mieście Ryczywół, w Kiszewie, Kiszewku oraz Krężołach w powiecie poznańskim, a także w Gorzeniu w powiecie bydgoskim.