we wsi było 12 gospodarstw chłopskich, sześciu zagrodników, 12 chałupników, a także cegielnia, kuźnia i pracownia kołodziejska (łącznie 224 mieszkańców). W 1840 r. we wsi było już 47 domów, cegielnia i domek myśliwski. W 1868 r. we wsi odnotowano sołtysa lennego, pastora, 11 pełnych chłopów, karczmarza, sześciu zagrodników, nauczyciela, kowala i dwóch wyrobników. W końcu XIX wieku miejscowy majątek należał do Augusta Boninga a następnie jego syna Augusta Ludwiga. W początku XX wieku we wsi wybudowano kościół, w 1925 r. we wsi było 65 domów mieszkalnych i 436 mieszkańców.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: dom nr 28 (dawniej 49), szachulcowy z końca XVIII wieku inne zabytki: kościół filialny, rzymskokatolicki należący do parafii pw. Matki Boskiej Szkaplerznej w Bierzwniku, dekanatu Drawno, archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. Na wieży kościoła znajduje się dzwon z 1575 roku, wykonany przez stargardzkiego ludwisarza Joachima KarstedeM. Majewski Ludwisarstwo stargardzkie XVI-XVII wieku. Przyczynek do "Corpusu Campanorum Pomeranorum" [w:] Mała Ojczyzna - Wczoraj i Dziś. Materiały z sesji, Stargard 1999, s. 67.