Zabytki: relikty kościoła parafialnego pw. św. Katarzyny z przełomu XV/XVI wieku, cmentarz przy kościele (nieczynny).

Historia Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z epoki brązu, z okresu kultury łużyckiej. Skupisko osadnicze można datować na średniowieczne (IX wiek), a kilka osad i punktów osadniczych z okresu od X do XII wieku. Miejscowość pierwszy raz wymieniana jest w źródłach pisanych w początkach XIV wieku (1311) pod nazwą Koltzowe (Coltzowe). W roku 1492 został w zachowanych dokumentach wspomniany proboszcz Detlevus Goesz.

W południowej części wsi w XV wieku powstał kościół. Zniszczony został na początku XIX wieku, a w 1859 roku zabezpieczony jako trwała ruina. Rozebrany został w latach 60. XX wieku. W latach 1857–1883 został wybudowany nowy kościół, ufundowany przez tajnego radcę z Berlina, P.D. Tobolda. Obie świątynie wybudowano w południowo-wschodniej części wsi. Przy obu kościołach znajdowały się cmentarze. W połowie XIX wieku we wsi były dwie szkoły i dwa wiatraki.

Wieś przez okres swojego istnienia – od średniowiecza, aż do 1945 stanowiła dobra miasta Wolin.

Przyroda mały|Lewieńska Struga w Kołczewie Wokół wsi znajdują się charakterystyczne dla tej części wyspy, zespoły łąkowo-bagienne o rzadkiej szacie roślinnej.