Zachowały się także zapisy dotyczące wsi w historycznych księgach podatkowych, pochodzące z XVI wieku. W 1530 miał miejsce pobór podatkowy, który w kwocie 6 groszy zapłacił sołtys od jednego łana. W 1535 w rejestrze poborowym odnotowano, że we wsi było 3,5 łana opuszczonego, a pobór miał miejsce od 18 łanów, trzech karczm dorocznych. W 1581 miał miejsce pobór od 15 łanów oraz od jednego rzemieślnika.
Wieś Konoiad położona była w 1581 leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 72..
Wieś należała do biskupów poznańskich do 1797 roku. Po konfiskacie majątków kościelnych przez pruskich zaborców własność została znacjonalizowana przez Królestwo Prus i później stało się własnością niemieckiej szlachty z rodu Lüttichauów, Reinhardtów i Kurtzów.