Bitwa na Kosowym Polu – starcie zbrojne, mające miejsce 15 czerwca 1389 roku na Kosowym Polu w czasie którego wojska tureckie dowodzone przez sułtana Murada I pokonały dowodzone przez cara Łazarza Hrebeljanovićia wojska serbskie i ich sojuszników. Obie strony poniosły duże straty, w czasie bitwy poległ sułtan, a car dostał się do niewoli.
Bitwa i wydarzenia z nią związane stały się jednym z głównych tematów serbskiej poezji ludowej, trafiły także do literatury i mitu narodowego, kształtującego świadomość narodową Serbów. Do dziś mit ten jest czynnikiem generującym główne wydarzenia konfliktu serbsko-albańskiego.
Opis bitwy Bitwę na Kosowym Polu stoczono 15 czerwca 1389 roku nad rzeką Sitnicą. W starciu tym, dowodzone przez cara Lazara wojska serbskie wspierane przez Bośniaków, Wołochów i Węgrów zmierzyły się z wojskami tureckimi, dowodzonymi przez sułtana Murada I.
Po stronie serbskiej walczyło także rycerstwo z Polski. Kroniki tureckie mówią o tym, że Serbom pomagali przybysze z północnego kraju słowiańskiego. Uznaje się, że było to pierwsze w historii starcie sił polskich z siłami tureckimi.