Lgiń – wieś letniskowa w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Wschowa, w pobliżu trasy drogi wojewódzkiej nr 305. Wieś jest siedzibą sołectwa, w którego skład wchodzą również miejscowości Klucz i Mały Bór.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XIV wieku. Wymieniona w dokumencie zapisanym po łacinie z 1311 jako Ylegin, 1312 Iligin, 1312 Lygin, 1312 Oligin, 1397 Elgino, 1407 Lgin, 1473 Lgyn, 1944 Ilgen.
Okolice miejscowości zasiedlone były jednak wcześniej niż zachowane archiwalne zapisy. Na zachodnim brzegu mniejszego jeziora, na wschodnim brzegu tego jeziora, na zboczu umiejscowionym na północnym zachodzie od cmentarza oraz na wydmie archeolodzy odkryli ślady po czterech osadach datowanych pomiędzy połową X wieku a połową wieku XIII. Odkryto także we wsi ułamki naczyń. Przewidywana piąta osada pozostaje nadal nie zlokalizowana.
W latach 1311-12 w Lginiu wystawiał dokumenty Henryk II książę głogowski i wielkopolski. W 1423 miejscowość była siedzibą własnej parafii w dekanacie wschowskim.