Rejon Zatoki Helgolandzkiej był także terenem operacyjnym sił lekkich Royal Navy: nawodnych, podporządkowanych operacyjnie pod dowództwem komodora Reginalda Tyrwhitta i podwodnych, pod dowództwem komodora Rogera Keyesa, wszystkich stacjonujących w Harwich. 18 sierpnia 1914 roku patrolujące zatokę niemieckie krążowniki SMS „Straßburg” i SMS „Stralsund” natknęły się na jednostki 1. Flotylli Niszczycieli Harwich Force (lekki krążownik HMS „Fearless” i 16 niszczycieli). Brytyjczycy, gdy dostrzegli zbliżający się w ich kierunku krążowni pancernego SMS „Yorck”, wycofali się, nie podejmując walki pomimo liczebnej przewagi.
Panowanie na obszarze Morza Północnego było Brytyjczykom niezbędne z jeszcze jednego powodu: już od 7 sierpnia rozpoczęli oni przerzut wojsk Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego na kontynent, z wykorzystaniem między innymi portu w Ostendzie. Nadmierna aktywność niemieckiej floty stwarzała zagrożenie dla transportów, których kolejną partię przewidziano na ostatnie dni sierpnia.