Po rozbiorach Polski miejscowość wraz z całą Wielkopolską znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Łęka Wielka należała do okręgu gostyńskiego tego powiatu i stanowiła odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas (1846) Józef Mycielski. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 467 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 49 dymów (domostw). W skład majątku Gola wchodziły także: folwark Kopanica (56 osób w jednym domostwie) oraz wieś Bogdanki (4 domy, 26 osób).
Pałac thumb|right|Pałac w Łęce Wielkiej (1912) W 1865 r. wybudowano z funduszy Leona Mielżyńskiego pałac w stylu gotyku angielskiego. Ryzalit frontowy zawiera płaskorzeźbę upamiętniającą nadanie właścicielom wsi tytułu rycerskiego. W holu sufit kasetonowy z herbami wielkich rodów wielkopolskich, w poszczególnych salach sztukaterie. Pałac otoczony jest parkiem krajobrazowym z okazami sosny wejmutki, platanów i białych topoli.