Bitwa pod Torgau (Torgawą) – starcie zbrojne wojsk pruskich i austriackich, które miało miejsce 3 listopada 1760 roku w Saksonii podczas trzeciej wojny śląskiej.
W bitwie tej Fryderyk II Wielki po raz pierwszy podzielił swoje oddziały. Król planował następujący wariant uderzenia: jego siły główne miały za zadanie obejść pozycje austriackie i zmusić je do odwrotu, natomiast korpus von Zietena w sile 15 000 ludzi miał rozbić przeciwnika uderzeniem frontalnym.
Austriacy pod wodzą von Dauna zajmowali jednak dogodne pozycje z lewym skrzydłem opartym o Łabę, prawe natomiast oparte było na wzgórzach, gdzie rozmieszczono silną artylerię. Od frontu Austriaków osłaniały liczne zarośla, rozpadliny i moczary. Podobnie osłonięty był korpus generała Lasena. Podczas marszu korpus Austriaków pod wodzą St. Ignonsa został przedwcześnie zaatakowany przez huzarów von Zietena, a dowódca austriacki dostał się do niewoli.
Fryderyk tymczasem obszedł prawe skrzydło austriackie i uderzył na nie 10 batalionami grenadierów, mimo że jego artyleria i większość sił głównych nie dotarły jeszcze na pole bitwy. Siły Dauna odparły jednak atak pruski silnym ogniem artylerii: w ciągu zaledwie pół godziny zginęło 5 000 grenadierów pruskich.