W czasach zimnej wojny operacja Kondor uzyskała cichą aprobatę Stanów Zjednoczonych, co było spowodowane strachem przed marksistowską rewolucją w regionie. Oficjalnymi celami mieli być lewicowi partyzanci, lecz faktycznie dotyczyły wszelkiego rodzaju politycznych oponentów, wliczając w to rodziny oraz przypadkowe osoby, co zostało opisane przez komisję Valecha. Henry Kissinger, Sekretarz Stanu w rządzie Nixona, był związany dyplomatycznie z południowoamerykańskimi juntami i świadomy sporządzenia planu operacji. 6 marca 2001 gazeta „The New York Times” poinformowała o dokumencie Departamentu Stanu, z którego wynikało, że Stany Zjednoczony ułatwiły komunikację dla przeprowadzenia operacji Kondor. Projekt odtajnienia chilijskich akt przeprowadzony w 2000, ujawnił notatkę z 1978, która informowała, że: „utrzymywali kontakt ze sobą za pomocą instalacji USA obejmujących całą Amerykę Łacińską, które były położone w strefie Kanału Panamskiego”. Robert E. White, ambasador USA w Paragwaju, podczas trwającego wówczas śledztwa dotyczącego śmierci Orlando Letelier i jego amerykańskiej przyjaciółki Ronni Moffitt, wyraził swoje zaniepokojenie ujawnieniem udziału USA w operacji Kondor.