Przysłówek – nieodmienna część mowy, która głównie służy jako modyfikator czasowników i przymiotników. Pełni funkcję okolicznika lub orzecznika. Ze względu na funkcję składniową do przysłówków należą także zaimki przysłowne.
Polski termin przysłówek jest kalką łacińskiego adverbium (ad ’przy’ + verbum ’czasownik’, dosł. ’słowo’, stąd dawniejsze polskie gramatyki używały terminu słowo na określenie czasownika). W wielu językach przysłówki derywuje się regularnie od przymiotników, np. słodki – słodko, (ang.), loud – loudly, (lat.), atrox – atrociter, (franc.) courageux – courageusement. Nie wszystkie jednak przysłówki są derywatami od przymiotników, nie są nimi np. wczoraj czy ekstra (Jola kupiła ekstrakolorową sukienkę).
Klasy przysłówków Gramatyka tradycyjnie wyróżnia wśród przysłówków pewne grupy znaczeniowe, takie jak przysłówki czasu, miejsca i sposobu. Ze względu na cechy funkcjonalne przysłówków podzielić je można na: przysłówki jakościowe, opisujące czasowniki lub przymiotniki i odnoszące się do wewnętrznych właściwości procesów, cech i stanów (ładnie, troskliwie) przysłówki okolicznościowe, opisujące rzeczowniki (np.