Na podstawie obserwacji zachowań dzieci w różnym wieku, przyjął, iż działanie i poszanowanie ucznia będą wyznacznikami jego nauczania. Gry towarzyskie, zabawy, zwiedzanie pracowni, przyglądanie się przyrodzie, przechadzki, wykorzystywanie jak najprostszego materiału (gliny, piasku, drewnianych klocków) miały być podstawą nauki o świecie. Aby wprowadzić swoje pomysły w życie, zdecydował się na otworzenie własnego zakładu dla dzieci, co miało miejsce w 1837 r. w Glankenburgu. Placówkę nazwał dziecięcym ogródkiem – Kindergarten, tłumacząc w ten sposób główne zasady placówki – postrzeganie dziecka jako rośliny, która dla właściwego rozwoju potrzebuje pielęgnacji oraz nieodłączność ogrodu w nauczaniu, jako miejsca obcowania z przyrodą.
Myśl Froebla stopniowo nabierała rozgłosu, znalazła tak wielu zwolenników, iż udało się założyć narodowy ogródek dziecięcy ze składek mieszkańców. W latach 1849–50 odwiedził większe niemieckie miejscowości, w których prowadził wykłady na temat istoty wychowania początkowego. Wraz ze wzrostem świadomości społeczeństwa o roli nauczania, powstawały kolejne ogródki dziecięce – w Dreźnie, Hamburgu, Frankfurcie. W miejscowości Zamek Marienthal mieszkał i założył pierwszą szkołę dla nauczycieli przedszkolnychBad Liebenstein.