thumb|Rzeźba wilczycy kapitolińskiej – symbol Rzymu thumb|Karmieni przez wilczycę Romulus i Remus znalezieni przez pasterza Faustulusa (mal. Rubens, 1618) Romulus i Remus – bracia bliźniacy, legendarni założyciele miasta Rzym. Romulus według legend był założycielem Rzymu i jego pierwszym władcą. Prawdopodobnie żył w połowie VIII wieku p.n.e. (lata: 772–716), natomiast Remus, według obliczeń starożytnych, żył w latach 772–753 p.n.e. Rzymianie uznawali ich za dzieci boga Marsa. Matka chłopców wywodziła się z królewskiego rodu pochodzącego od Eneasza.
W przekazie mitologicznym Do obalenia uzurpatora Według rzymskich historyków, przede wszystkim Liwiusza, bracia byli wnukami króla miasta Alba Longa, Numitora, który miał młodszego brata, Amuliusa. Ich ojciec, Prokas, wyznaczył na następcę starszego syna. Ta decyzja nie spodobała się Amuliuszowi. Dlatego dokonał on zamachu stanu, obalił prawowitego władcę i przejął rządy nad miastem. Numitor nie stracił życia, pozostał wolny i żył we własnym majątku, lecz na rozkaz nowego króla jego syn, Lausus, został zamordowany, natomiast córka, Rea Sylwia, uczyniona westalką.