Grodzisko to utworzono na planie czworoboku z zaokrąglonymi narożnikami, o obwodzie 150 metrów i wysokości około 13 m. Otoczone było fosą co potwierdzają zachowane ślady. Jak głosi podanie ludowe, kopiec ten usypali Szwedzi i stawiali na nim armaty w celu ostrzeliwania okolicy. W rzeczywistości kopiec ten stanowi pozostałość po wczesnośredniowiecznym grodzisku wymienionym w 1384 r. jako "castrum Bytyń" i "fortalicium Bytyń".
Początkowo miejscowość była wsią szlachecką należącą do lokalnej wielkopolskiej szlachty z rodu Bytyńskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko Młodawskich, a później także do Wielżyńskich, Wargowskich, Odolikowskich. Od 1320 wieś leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1434 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego w parafii Bytyń.
Pierwszym wspomnianym właścicielem wsi w latach 1387-1400 był kasztelan starogrodzki Mikołaj Bytyński herbu Łodzia. W 1400 toczył spór z Czasławem Grabowcem z Grabowca koło Kórnika. Z orzeczenia sądu powinien poręczyć Czasławowi na sumę 23 grzywien szer. groszy, a jeśli tego nie uczyni, to powinien mu zastawić 5 grzywien czynszu od kmieci w Młodasku.