Osada młyńska związana z młynem wodnym na strumieniu, płynącym od jeziora Czos do jeziora Czarnego, na obszarze miejskim Mrągowa, powstała jeszcze w czasach zakonu krzyżackiego. W 1444 r. wielki mistrz Konrad von Erlichshausen wystawił odnowiony przywilej dla miasta Mrągowa, w którym wymieniany jest między innymi tartak. Młyn wymieniany jest w 1450 r. w księgach wójtostwa w Szestnie. Później, w czasach księstwa, młyn państwowy oddano w dzierżawę. W 1651 r. opłata dzierżawna od młyna koło Mrągowa wynosiła rocznie 3 łaszty żyta, 3 łaszty słodu, oraz 100 grzywien w gotówce zamiast tuczników. W 1752 r. zbudowano nowy młyn, który obsługiwał wsie Nakomiady, Brejdyny, Marcinkowo, Muntowo, Piecki, Polska Wieś, jak też samo miasto Mrągowo. Rejon północny dzisiejszej gminy Mrągowo obsługiwał młyn w Szestnie. W 1785 r. w osadzie były dwa domy. W 1800 r. posiadaczem młyna „odległego o ćwierć mili od Mrągowa” był młynarz Schultz.
Osada młyńska, wraz z przynależnymi do młyna gruntami, uzyskała oficjalnie swą niemiecką nazwę Mühlenthal z dniem 15 stycznia 1817 r. (do tej pory ludność okoliczna nazywała osadę Młynowem).