Pierwszy raz nazwa wsi jest wspominana w dokumencie wystawionym 21 marca 1409 r. przez Jana z Kaszowa, chorążego sandomierskiego. Jako świadek sporządzenia dokumentu wskazany został Szarkon, dziedzic na Mokrosęku. Nazwa miejscowości została wspomniana także w księgach sądowych sandomierskich z 1411 r. Została zapisana wtedy jako Mocrossank. Kolejny znany zapis o wsi pochodzi ze spisu podatku pogłównego z 1508 r. Równie wczesną wzmianką o miejscowości jest Liber beneficiorum Jana Łaskiego spisywany w latach 1511–1523. Do XVII w. majątek znajdował się w posiadaniu Mokrosęckich (inna forma nazwiska – Mokrosański). Źródła wspominają tylko kilku szlachciców pochodzących z tej rodziny – braci Tomasza i Piotra, ich nieznanego z imienia ojca, Tomasza (prawdopodobnie tożsamego ze wspomnianym wcześniej bratem Piotra), Piotra (najpewniej brat Tomasza) oraz Wawrzyńca, który w 1569 r. był właścicielem wsi. Niepewna jest przynależność rodowa kolejnego szlachcica, mieszkającego w majątku bądź będącego jego właścicielem na początku XV w., wymienianego w źródłach jako Mikołaj, który w 1417 r. prowadził spór z Jakubem z Błotnicy o wyrąb drewna. Natomiast przytoczone jest nazwisko Tomasz Darzecz, herbu Kuszaba, który również był właścicielem lub mieszkańcem Mokrosęka na początku XV w. Ks.