USS „Oregon” musiał w tym celu być ściągnięty z zachodniego wybrzeża USA naokoło Ameryki Południowej. Ponadto Amerykanie posiadali wartościowe krążowniki pancerne USS „Brooklyn” i „New York”. Niedobory okrętów Amerykanie uzupełniali między innymi nieopancerzonymi uzbrojonymi jachtami parowymi, odpowiadającymi kanonierkom.
Główne siły amerykańskie były podzielone między Eskadrę Atlantycką kontradmirała Williama T. Sampsona i „Lotną eskadrę” (Flying Squadron) komodora Winfielda Scotta Schleya. Obaj ci dowódcy pozostawali ze sobą do pewnego stopnia w konflikcie, różniąc się cechami charakteru. Lotna Eskadra Schleya nie różniła się wbrew nazwie prędkością od drugiej eskadry, składając się z pancerników USS „Massachusetts” i „Texas”, krążownika pancernego „Brooklyn” (okrętu flagowego) i krążowników pancernopokładowych „Minneapolis” i „Columbia”.
Rano 29 maja, po potyczce z „Colónem”, eskadra Cervery została przyblokowana w zatoce Santiago de Cuba przez siły Lotnej Eskadry. 31 maja do Schleya dołączył Sampson, który przejął kontrolę i zarządził ogólną blokadę portu.