Szczególnie dużo śladów spalenizny odkryto w południowo-zachodniej części wykopu. Znajdowały się tam spalone i nadpalone belki oraz deski wykonane przede wszystkim z dębu. Analiza zachowanych elementów wskazała na konstrukcję z pionowych belek połączonych poziomymi deskami. Badacze rozważali możliwość, że były to pozostałości płotu ustawionego pierwotnie na koronie wału, który po pożarze obsunął się do rowu. Nie wykluczono również, że konstrukcja znajdowała się u wewnętrznej podstawy wału i stabilizowała jego stok.
Znaczna ilość spalenizny i stopień przepalenia kamieni wskazują, że ogień nie był zjawiskiem przypadkowym. Olczak i Krasnodębski uznali, że kamienne bruki mogły służyć jako paleniska, na których wielokrotnie rozpalano ogień w związku z odbywającymi się w tym miejscu obrzędami. Autorzy dopuścili również możliwość celowego palenia ognia na koronie wału.
Materiał zabytkowy
W przeciwieństwie do typowych grodów w Mołoczkach odkryto bardzo niewielką liczbę zabytków związanych z codziennym użytkowaniem obiektu. Na stanowisku 1 znaleziono 19 niewielkich fragmentów ceramiki wczesnośredniowiecznej oraz zachowany w znacznej części gliniany garnek.