został formalnie rozdzielony na urząd kanclerski arcymarszałka Rzeszy, pozostający przy elektorze, oraz stopień marszałka polnego. Po 1806 nie funkcjonował. W armiach austriackiej i austro-węgierskiej funkcjonował stopień marszałka polnego porucznika (), będący odpowiednikiem generała porucznika (późn. dywizji). Marszałek Rzeszy jako stopień oficerski został przywrócony w 1940 specjalnie dla Hermanna Göringa.
W Polsce urząd marszałka był zasadniczo godnością cywilną (marszałkowie sejmowi i sejmikowi); analogicznie na Litwie marszałkowie ziemscy przed wprowadzeniem w XVI w. urzędu wojewody. Marszałkowie wielcy i nadworni w Koronie i Wielkim Księstwie Litewskim byli formalnie dowódcami wojsk nadwornych, później gwardii królewskiej i wielkoksiążęcej. Również marszałkowie generalni konfederacji sprawowali formalne, często faktyczne zwierzchnictwo nad siłami zbrojnymi. Analogicznie wśród kozaków ukształtował się urząd cywilno-wojskowy atamana (por. hetman). Marszałkowie ziem i województw byli dowódcami wojsk wystawionych przez te jednostki terytorialne. Jako godność wojskowa został ujednolicony dopiero po odzyskaniu niepodległości, wprowadzonym w 1920 w Siłach Zbrojnych stopniem marszałka Polski.