Oczekujący zespół japoński znacznie przewyższał Rosjan liczebnie i blokował im wyjście na otwarte morze. Składał się z nowego krążownika pancernego „Asama” oraz starszego i mniejszego „Chiyoda”, czterech krążowników pancernopokładowych (, „Naniwa”, „” i „Takachiho”) oraz trzech torpedowców 1 DywizjonuTrzy dalsze torpedowce pobierały w tym czasie węgiel i wodę, „Hato” wraz z awizem „Chihaya” dozorował u wejścia do zatoki od strony morza, a „Tsubame” prawdopodobnie był uszkodzony (J.W. Dyskant, Port Artur 1904, s.62).. Okrętem flagowym kontradmirała Uryū był „Naniwa”. thumb|Okręty rosyjskie przed bitwą. Po lewej „Wariag”, po prawej „Koriejec” (na pierwszym planie) thumb|Uszkodzony „Wariag”, z przechyłem, po bitwie thumb|Płonące okręty rosyjskie w porcie Czemulpo thumb|„Asama” podczas prób wyposażeniowych thumb|Szkic kursów „Wariaga” i okrętów japońskich
Starcie Odrzucając możliwość poddania się, komandor Rudniew zdecydował wypłynąć z portu i podjąć walkę lub próbę przedarcia się do głównej bazy Port Artur. Przed południem 9 lutego (27 stycznia według rosyjskiego kalendarza) oba okręty wyszły ze wschodniego kanału portowego.