Stanisław Łempicki (ur. 25 maja 1886 w Kamionce Strumiłowej, zm. 2 grudnia 1947 w Krakowie) – polski historyk literatury, pisarz, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza, dziekan i prodziekan Wydziału Humanistycznego UJK, kierownik literacki Ossolineum, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, jeden z przedstawicieli filozoficznej szkoły lwowsko-warszawskiej.
Życiorys Uczęszczał do gimnazjum w Nowym Sączu (1897–1901) i do C.K. V Gimnazjum we Lwowie (1901–1904), gdzie w 1904 zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in. Zygmunt Klemensiewicz, Maurycy Schlaffenberg). Studiował polonistykę, historię i filologię klasyczną (1904–1909) oraz prawo (1910–1911) na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1910–1921 był wykładowcą gimnazjalnym we Lwowie (VIII i VI Gimnazjum), w Horodence i Borysławiu. W 1913 obronił doktorat, w 1922 habilitację. W 1924 został profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Historii Oświaty i Szkolnictwa w UJK. W 1933 został profesorem zwyczajnym. Był dziekanem i prodziekanem Wydziału Humanistycznego UJK. Obok historii szkolnictwa zajmował się także badaniami nad historią kultury w Polsce (prace: Mecenat kulturalny w Polsce.