Pierwsze zachowane zapisy o wsi pochodzą z XIV wiecznych zapisów sądowych i dotyczą spraw kryminalnych. W 1388 Mirosław z Tucholi i Nienawiszczy pozwany został przez Macieja Jada z Bądlina o zabójstwo jego brata. W latach 1389-1394 i w 1420 wspomniano Zofię z Nienawiszczy, żonę Mirosława. W latach 1389-1391 pozwała ona Pietrasza ze Słomowa o zabójstwo męża i zabranie jego rzeczy wartości 4 grzywien. Pietrasz zarzucił z kolei, że Mirosław nie był tak samo szlachcicem jak inni, przeciwko czemu protestowała Zofia wraz ze swoim szwagrem Małą z Golęczewa, bratem Mikołaja z Nienawiszczy oraz z innymi krewnymi. W 1391 Pietrasz dowodził przed sądem przy pomocy świadków, że nie zabił Mirosława, ani nie kazał go zabić.
W latach 1394-1404 właścicielem wsi był brat Mirosława Nienawisckiego Mikołaj Nienawiscki z Nienawiszczy. W 1394 wraz z Małą z Golęczewa (prawdopodobnie jego bratem) zostali zobowiązani przez sąd do rezygnacji z Nienawiszczy na rzecz Zofii, jej brata Bodzęty lub wuja Szymona z Boguniewa koło Rogoźna i z Czekanowa. Mieli oni zrezygnować z połowy dziedziny zwanej Nienawiszcz albo dać mu w zamian 60 grzywien. Jeżeli tego nie uczynią, powinni wwiązać Zofię lub jej krewnych w całą dziedzinę Nienawiszcz. W 1401 Mikołaj Nienawicski był w sporze z Blizborem Kurnatowskim.