Historia thumb|left|240px|Przystań żeglarska nad jeziorem Berzyńskim Miejscowość była własnością kościelną, a następnie szlachecką. Niałek Wielki i Komorowo stworzyły podwaliny do powstania Miasta Wolsztyn. Ród Białków ten już w XII wieku zajmował południowo-zachodnie pogranicze Wielkopolski, tj. okolice Kębłowa, Kopanicy, a nawet Babimostu i Trzciela. Historycy za pierwotną datę powstania Niałka przyjmują rok 1155 lub 1150 na podstawie bulli papieskiej Hadriana IV wydanej w 1155 (1150) roku, wymieniającej Niałek jako własność biskupstwa wrocławskiego. Niałek jest zatem jedną z najstarszych wsi na zachodzie Wielkopolski, poza Przemętem, który datuje się na rok 1109 jako osadę obronną.
W 1292 książę wielkopolski Przemysł II wystawił dokument, w którym zaświadczył, że Wisław syn zmarłego Gerlacha dał Wojsławowi synowi Gosława wsie Wronczyn i Bieganin leżący w powiecie kaliskim, a otrzymał w zamian dziedzinę Niałek. W 1402 dokumenty sądowe odnotowały Dzierżka Chycińskiego z Niałka syna Wincentego z Chycina, który toczył proces z Andrzejem Ptaszkowskim. W 1238 miejscowość była siedzibą własnej parafii, a w 1510 dekanacie Grodzisk. W 1507 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego.