W 1494 połowę wsi ponownie kupił Piotr Opaliński od Piotra Śmigielskiego kanonika poznańskiego za 40 złotych węgierskich.
W 1491 odnotowano Andrzeja syna Jana z Nietążkowa, który był studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1510 wieś Nietążkowo opłacała nauczyciela parafialnego w Śmiglu.
W 1507 Małgorzata ze Śmigla wraz z mężem Janem Rozdrażewskim sprzedała Katarzynie ze Śmigla wdowie po Hieronimie Kretkowskim połowę Popowa, Koszanowa koło Śmigla i 1/3 Nietążkowa za 400 złotych węgierskich i 4 grzywny srebra.
Miejscowość odnotowana została również w rejestrach podatkowych. W 1510 rządca wsi uprawiał jeden łan, a miejscowi włościanie: Jan, Fryczel oraz Nowak po 8 prętów, Ragola 0,5 łana, Golec 10 prętów, Samson i Dziwosz po 5 prętów. Natomiast 2,5 łana było opuszczone. We wsi było wówczas dwóch zagrodników osiadłych, jeden zagrodnik na gruntach opustoszałych. W 1530 miał miejsce pobór podatków od 4 łanów oraz po 3 grosze od młyna korzecznego zasilanego kołem wodnym, a także od wiatraka. W 1563 pobór miał miejsce od 4,5 łana i korzecznika dorocznego o jednym kole. W 1564 w Nietążkowie było 4,5 łana. W 1566 pobrano podatki od 4 i 3/4 łana, korzecznika o jednym kole oraz od wiatraka.