król Mieszko II uczynił Nieznamierowice wsią królewską oraz założył tu wspólnotę rodową Znamierowskich, nadając wsi jednocześnie nazwę "Znamierowice".
Od końca XV w. Znamierowice posiadały prawa miejskie. Od tego również czasu miejscowość nosi nazwę Nieznamierowice. Wieś utraciła prawa miejskie w 1720 r. Pod koniec XVIII w. Urszula Dembińska starościna wolbromska zakupiła dobra nieznamierowickie od rodziny Krzeczkowskich. Od pierwszego stycznia 1954 roku powołano Gromadzką Radę Narodową, w skład której wchodziły następujące wsie: Nieznamierowice, Wola Gałecka, Kolonia Janki. Liczba ludności wynosiła wtedy 936 osób. Pierwszym przewodniczącym tego organu był Andrzej Namielski, zaś sekretarzem Stefan Kozłowski. Gromadzka Rada istniała do 1959 roku. W czasie jej funkcjonowania zostało założone światło uliczne we wsi, urząd pocztowy, wybudowano drogę o nawierzchni brukowej na odcinku 1200 metrów. Zagospodarowano nieużytki o powierzchni 30 ha, na której posadzono las. W 1955 roku w miejscowości powstał ośrodek zdrowia.
W 1869 roku do kościoła parafialnego nabyte zostały organy, które wcześniej znajdowały się w kościele Sióstr Wizytek przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Wówczas na instrumencie w każdą niedzielę podczas mszy szkolnych Liceum Warszawskiego grywał Fryderyk Chopin.