W 1510 należała do parafii Śrem.

Pierwsze zapisy o wsi pochodzą z kancelarii księcia wielkopolskiego i późniejszego króla Polski Przemysla II, który sprzedał sołtysowi Zachariaszowi oraz jego bratu Wilhelmowi wsie Zarmino i Nochowo w celu lokowania ich na prawie średzkim dołączając do nich wieś Drzonek, tak aby były w jednym ujeździe granicznym (łac. „limitacio, quod Polonice obiazd nuncupatur”). Wcześniej wieś ulokowano na prawie polskim i leżała ona w jednym ujeździe granicnym z wsiami Drzonek i Zarmino. Dokument odnotował również leżący w okolicy staw, bagna oraz wzgórza.

W 1440 nastąpiło rozgraniczenie dziedzin Szymanowo i Nochowo, w którym wspomniano bagno „Przechód” (oryg „Przechod alias Błoto”) oraz „Jeżewą Górę” wzgórze leżące pomiędzy Nochowem a Szymanowem. W 1499 odnotowano drogę z Błociszewa do Nochowa. W 1510 wspomniano młyn zbożowy zwany „Skrobacz” należący do miejscowego sołtysa, a w latach 1530, 1580 młyn wodny zwany korzecznikiem, czyli stojącym przy rzece.