Wieś odnotowały historyczne księgi podatkowe. W latach 1469, 1470 oraz w 1475 Nowa Wieś nie zapłaciła podatków. W 1510 odnotowano w niej folwark, 3 łany należące do wójtostwa ujskiego oraz 34 łany, a w tym 29 łanów osiadłych przez kmieci, 4 łany uprawiane przez starostę ujskiego Hieronima Mosińskiego. Jeden łan był wówczas opustoszały. W 1563 miał miejsce pobór od 10,5 łana oraz karczmy dorocznej. W 1565 we wsi gospodarowało 17 kmieci na 8,5 śladach roli, 2 półślady były opuszczone. We wsi był także karczmarz i zagrodnik. Wójtostwo należało do wójta w Ujściu, a wraz z nim 1,5 śladów roli oraz 12 kmieci. Odnotowano także jednego wolnego karczmarza oraz zagrodnika. W 1580 płatnikiem podatków ze wsi był wojewoda poznański Stanisław Górka, który zapłacił pobór od 15 półłanków, dwóch zagrodników, trzech rzemieślników i karczmy, do której przynależało pół łana roli.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. Według danych z końca XIX wieku wieś zamieszkiwało około 700 osób. Do ówczesnej Nowejwsi należała osada Sandkrug i kolonia. Mieszkańcy wioski pomagali walczącym w czasie powstania wielkopolskiego. Aż do końca II wojny światowej we wsi mieszkała spora liczba Niemców.