W 1489 synowie Stanisława Zbąskiego - Abraham, Piotr i Marcin bracia ze Zbąszynia podzielili swoje dobra dziedziczne. Marcin otrzymał m.in. prawo do sum zapisanych na starostwie Babimost, w tym również na wsi królewskiej Nowa Wieś Zbąska. Natomiast Piotr otrzymał kilka wsi, a wśród nich Nową Wieś leżącą w parafii Zbąszyń. W 1493 Marcin Zbąski zapisał swojej żonie Zofii Opalińskiej 2800 złotych węgierskich posagu i wiana na różnych dobrach w tym m.in. na połowie sum zapisanych na starostwie Babimost, wliczając w to Nową Wieś Zbąską, na co wyraził zgodę król polski Jan Olbracht. W 1501 król Aleksander Jagiellończyk zapisał Zofii wdowie po staroście babimojskim Marcinie Zbąskim sumę oprawioną jej niegdyś przez męża na tym starostwie, w tym m.in. na wsi Nowa Wieś Zbąska.
Wieś odnotowały historyczne księgi podatkowe. W 1510 miejscowość liczyła 13 łanów osiadłych oraz dwa łany opuszczone. Wieś nie płaciła wówczas wiardunku ani biskupowi poznańskiemu, ani plebanowi. W 1530 miał miejsce pobór z 4 łanów oraz od jednego łana sołtysa. W 1563 pobór odbył się z 6 łanów oraz karczmy dorocznej. Sołtys zapłacił z jednego łana.