Wieś wspomniano w falsyfikacie z dokumentu datowanego na 1251 sporządzonego w końcu XV wieku, który opisał granicę Wielkopolski z Nową Marchią biegnącą wzdłuż drogi ze wsi Gersdorf (obecnie Gawroniec) do Starego Worowa leżacych w granicach Nowej Marchii, a także wzdłuż granicy dzielącej wieś Chlebowo leżącej w Marchii od wsi Nowe Worowo w Polsce aż do granicy Starego Worowa. W 1559 granica Królestwa Polskiego i księstwa pomorskiego rozpoczynała się od wielkiego kamienia, który dzieli wieś Nowe Worowo w Polsce, Chlebowo w Marchii Brandenburskiej oraz Ciemino w księstwie pomorskim i dalej granica ta biegła pomiędzy wsiami Nowe Worowo i Bolegorzyn, a wsią Ciemino. W 1564 Nowe Worowo graniczyło z wsiami Chlebowo i Bolegorzyn w Marchii Brandenburskiej leżacych na granicy pomiędzy Polską a Marchią. W 1565 obok nieistniejącego dzisiaj jeziora Siemino, leżącego o 0,5 mili od Nowego Worowa, znalazł się kopiec węgielny dzielący Polskę, Marchię Brandenburską oraz Pomorzem. Granica z Marchią biegła od tego punktu na południowy zachód przez niezidentyfikowane dzisiaj obiekty „Grobelka” oraz „Mogiłka”, a następnie pomiędzy polami wsi Nowe Worowo oraz Chlebowo do stawu i młyna we wsi Stare Worowo w Marchii.