Mieszkająca we wsi Elżbieta wdowa po Henryku Golczu dopuściła do wwiązania, lecz zastrzegła sobie władzę nad miejscowymi kmieciami.
W 1560 i 1562 Stanisław Sędziwój Czarnkowski dwukrotnie składał zeznania przed komisjami królewskimi urzędującymi w Czaplinku w sprawie nieuznania jego praw do wsi Nowe Worowo w tenucie drahimskiej. W 1562, według wyroku sądu grodzkiego w Wałczu, nastąpiło ponowne wwiązanie Stanisława Sędziwoja Czarnkowskiego we własność wsi oraz w majątek ruchomy Wilhelma Natzmera w zamku w Drahimiu o wartości 300 grzywien. W 1563 król Zygmunt August potwierdził cesję na dożywotnie posiadanie na wsi Nowe Worowo, której dokonał Stanisław Sędziwój Czarnkowski na rzecz swego brata Wojciecha Sędziwoja.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych z lat 1552-1579. W 1552 Nowe Worowo było dziedziną panów Golczów, z której pobrano podatki od 14 kmieci, sołtysa na 3 łanach oraz karczmarza. W 1563 miał miejsce pobór od 16 łanów. W 1565 we wsi było 15 kmieci na 15 śladach, 8 zagrodników, karczmarza, sołtysa, który miał jeden ślad albo włókę roli. W 1577 miał miejsce pobór od 11 półłanków, a z pozostałych 3 półłanków nic nie zapłacono z powodu spalenia się gospodarstw, 10 zagrodników, karczmy dorocznej, młyna o jednym kole wodnym oraz od sołtysa.