Nowiec Mały wielokrotnie odnotowany został w łacińskich dokumentach z 1399 jako "de Parvo Novecz", w 1424 "de Utroque Nowecz", 1434 "de duplici Nowecz", 1444 "in Minori Nowyecz", 1462 "in Minori Nowecz", 1470 "in vtraque Nowyecz Maiori et Minori", 1479 "in Vtraque Nowyecz". W Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu wieś mimo powiązania jej z obecnym Nowieczkiem odnotowana została jako "nie istniejąca między Nowcem, a Masłowem".
Historyczny Nowiec Mały był własnością szlachecką należącą do Nowieckich, którzy od nazwy wsi Nowiec przyjęli odmiejscowe nazwisko. Leżał pomiędzy tymi wsiami w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W 1510 wieś należała w parafii Dolsk.
Pierwszy zapis o wsi z 1399 odnotowuje karę finansową dla miejscowości. W 1424 wspomniany jest jako właściciel Wojciech Nowiecki, z Nowca, w latach 1444-1445 Paweł Chlebowski, w 1445 Katarzyna i w latach 1445-1462 Chwałka.