Alternatywą była budowa Polski Sowieckiej, na razie jednak traktowana niejako cel najbliższy, ale raczej element nacisku. Stalina ośmielały dwa czynniki: logiczne i trafne przekonanie, iż po zwycięstwie pod Stalingradem czas zaczął pracować na jego korzyść, oraz poparcie udzielane, także w imieniu Stanów Zjednoczonych, przez Edena, który przekazywał mu poufnie satysfakcjonujące opinie Roosevelta.” Paweł Wieczorkiewicz, Historia polityczna Polski 1935–1945, Wyd. II, Warszawa 2006, Wyd. Książka i Wiedza, , s. 263.. Dowodem na to było powołanie Związku Patriotów Polskich i 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki i ranga propagandowa nadana tym wydarzeniom, przy równoczesnym podważaniu legitymizacji rządu polskiego„Od połowy roku 1943 do końca wojny rząd sowiecki będzie skutecznie posługiwał się swoimi zwolennikami działającymi w Polsce i w Rosji przeciwko rządowi emigracyjnemu. Działalność podziemia niekomunistycznego będzie minimalizowana bądź przedstawiana w fałszywym świetle, a jego autorytet i prestiż – podkopywany. Szeroki rozgłos będzie się nadawać tym „demokratycznym” i „postępowym” siłom w Polsce i za granicą, które nie uznają rządu w Londynie. „Londyńskich Polaków” będzie się dyskredytować jako „niedemokratycznych” i „nieprzyjaznych” Rosji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Krajowa Rada Narodowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.