W latach 1488–1538 właścicielem we wsi był, syn Jana Josta z Ocieszyna, Rafał Ocieski herbu Jastrzębiec, protoplasta małopolskiej linii Ocieskich, w latach 1517–1538 bachmistrz żup bocheńskich. Synowie Ocieskich w początku XVI wieku studiowali na Uniwersytecie w Krakowie w 1500 Stanisław Jost, w 1516 Maciej syn Macieja Ocieskiego, a w 1516 Jan Ocieski. Dzięki temu uzyskali duże godności w Koronie Krolestwa Polskiego. Największą karierę zrobił syn Rafała Jan Ocieski, który w 1518 uzyskał tytuł bakałarza sztuk Uniwersytetu Jagiellońskiego. Został wkrótce dworzaninem króla polskiego Zygmunta I Starego. Był ochmistrzem królowej Bony Sforzy, pisarzem ziemskim krakowskim 1527–1543, podkomorzym krakowskim 1543–1563, kasztelanem zawichojskim 1545, starostą sądeckim 1547–1561, kasztelanem bieckim 1547–1550, burgrabią krakowskim 1547–1554, podkanclerzem koronnym 1550–1552, kanclerzem koronnym 1552–1563, starostą generalnym krakowskim 1553–1563, starostą oświęcimskim, wojnickim i samborskim.