Gustaw Konstanty Orlicz-Dreszer, ps. „Orlicz” (ur. 2 października 1889 w Jadowie, zm. 16 lipca 1936 opodal Gdyni-Orłowa) – polski działacz niepodległościowy, oficer Legionów Polskich, członek Polskiej Organizacji Wojskowej, kawalerzysta, generał dywizji Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i walk o niepodległość Polski oraz wojny z bolszewikami, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Gustaw Konstanty Orlicz-Dreszer był synem Jana Augusta (1863–1931), adwokata, notariusza, działacza niepodległościowego) i Emilii z domu Rusch. Oboje rodzice byli wyznania ewangelicko-augsburskiego. Jego braćmi byli Zygmunt (1888–1947), polityk PPS, poseł, Rudolf (1891–1958), generał oraz Julian (1892–1937), oficer, adwokat. W 1900 roku, przeniósł się z rodziną do Częstochowy, gdzie jego ojciec założył prywatną kancelarię. W tym mieście bracia Dreszerowie uczęszczali do Gimnazjum Rządowego. Działał w organizacji „Zet”. Jako uczeń VIII klasy gimnazjalnej był aresztowany i więziony przez władze carskie za działalność patriotyczną. W 1907 ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza w Częstochowie, zdał maturę i postanowił poświęcić się studiom prawniczym.