W latach 1393-1409 w archiwach sądowych zachowały się także informacje o Śmichnie z Orliczka, żonie Bodzęty Orzelskiego. W 1393 ona oraz jej mąż byli w sporze ze stolnikiem kaliskim Szczepanem Skórą z Orliczka o 4 sztuki bydła, konia oraz pług, które zagarnął Szczepan. W 1393 Śmichna, żona Bodzęty (łac. "domina Bodzaczina") toczyła spór ze Szczepanem z Orliczka o połowę wsi, a sąd przyznał jej prawo wykupu tych dóbr za 47,5 grzywny. W 1400 toczyła ona spór z Przecławem z Lutomia o swoje pieniądze posagowe. W 1409 odnotowano również jej spór z Dobiesławem i Adamem z Orliczka, a ona dowodziła przy pomocy świadków, że wraz z ojcem dzierżyła spokojnie przez 30 lat połowę wsi Orliczko.
W 1428 woźny sądu ziemskiego zapowiedział wsie Psarskie koło Pniew, Zajączkowo, Koźle i Orliczko jako należące do Piotra, Zygmunta, Wincentego i jego syna Dobrogosta Zajączkowskich. W 1433 Dziersław Rozwarowski z Zajączkowa pozwał Wincentego Zajączkowskiego ze Spławia o 3,5 grzywny szkody z powodu nieuwolnienia od roszczeń osób trzecich połowy Zajączkowa i Orliczka.