Choć nie wiemy dokładnie, kiedy i w jaki sposób Mikołaj Wiktoryn Grudziński stał się ich właścicielem, wiemy, że już w 1667 był właścicielem rozległych dóbr zwanych szymanowskimi, które w obejmowały folwarki: Szymanów, Skrzelew, Gaj, Piasecznicę, Duninopol, Oryszew, Drzewicz, Miedniewice i Nową Wieś; osadę pasieczną Brzezina; wsie pańszczyźniane: Szymanów, Gaj, Wólkę Piasecką, Topołową, Duninopol, Oryszew, Drzewicz, Miedniewice oraz Nową Wieś. Mikołaj Wiktoryn Grudziński zmarł w 1704 roku a cały jego majątek odziedziczyła żona Lukrecja z Radziwiłłów Grudzińska (zm. 1716), która powtórnie wyszła za mąż w 1713 roku za Fryderyka Józefa Donhoff (zm. 1723) herbu Denhof. Lukrecja Grudzińska zarządzała majątkiem do momentu, gdy jej córka z pierwszego małżeństwa, a jedyne dziecko Lukrecji Grudzińskiej i Mikołaja Wiktoryna Grudzińskiego - Marianna Grudzińska wyszła za mąż za referendarza wielkiego koronnego Jakuba ze Skrzynna Dunina (zm. 1730), herbu Łabędź. Ślub ten miał miejsce w 1716 roku. W tym też czasie Marianna Grudzińska otrzymała w uposażeniu dobra szymanowskie i wniosła je do rodziny Duninów. Linia Jakuba przyjęła nawet z tego względu przydomek Dunin-Szymanowski.