Swoje dokłada tu niska świadomość historyczna: na ogół nikt nie wie, że obszar gminy przed rozbiorami Rzeczypospolitej Obojga Narodów wchodził w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego, w którym przeważali Białorusini i stąd język starobiałoruski był tam (w administracji jedynym) językiem urzędowym niemal do roku 1700 (choć używano także alfabetu łacińskiego); kultura białoruska nie jest więc tu żadną smutną spuścizną po niesławnym okresie zaboru rosyjskiego, wraz z językiem prostym, którym posługują się jeszcze dotąd starzy mieszkańcy, nawet młodzież.Stanisław Szczerba, Aby czas nie zatarł śladów przeszłości, Gazeta Współczesna, dziennik PZPR, Białystok 19-20.01.1982 r.][Tytuł tej prasowej notatki zaiste przewrotny.] cyt. za: Sokrat Janowicz, Stulecie oszołomów, 2022 r., str.333 https://pbc.biaman.pl/dlibra/publication/66108/edition/64210 Wypada tu dodać, że zgodnie z zasadami przemocy symbolicznej każda nierównoprawność jest rzekomo „sprawiedliwa, naturalna, oczywista” i oficjalnie ma miejsce także „dla dobra, spokoju, przewidywalnej, stabilnej przyszłości” samych podporządkowanych;