mały|Posąg Artemidy z Efezu Artemida, Artemis ( Ártemis) – w mitologii greckiej bogini łowów, dzikiej przyrody (dzikich zwierząt, lasów) i księżyca. Córka Zeusa i Leto, siostra bliźniaczka Apolla (Apollina). Należała do grona dwunastu bogów olimpijskich. Jako bogini-dziewica sprawowała opiekę nad czystością i pomagała kobietom podczas porodów.
Diana w mitologii rzymskiej.
Charakterystyka Artemida była bóstwem związanym z dziką naturą. Przedstawiano ją zwykle w towarzystwie nimf, przemierzającą lasy i góry, szczególnie w obrębie Arkadii. Jako bogini łowów chroniła zwierzynę, ale jednocześnie była skuteczną łowczynią, posługującą się srebrnym łukiem. Atrybutami bogini były łuk, strzały i kołczan, a jej świętym zwierzęciem – łania. Wiązano ją także z jeleniem i niedźwiedziem.
W odróżnieniu od pozostałych bogów Olimpu preferowała surowe warunki i czystą wodę źródlaną zamiast nektaru. Utożsamiano ją z lunarną boginią Selene oraz bóstwem magii i śmierci – Hekate. W badaniach porównawczych wskazuje się na jej analogie ze słowiańską Dziewanną oraz łużycką Dziewicą.
Mitologia Mit o Niobe