Kotły (wł. timpani, skrót: tp. lub tmp.) – instrument perkusyjny z rodziny membranofonów. Składa się z błony zwanej membraną wykonaną ze skóry lub tworzywa sztucznego, rozpiętej ponad korpusem w kształcie misy, zwyczajowo wykonanym z miedzi. Muzyk grający na kotłach (kotlista) wydobywa z nich dźwięk, uderzając w naciąg instrumentu odpowiednią pałką z wykończeniem filcowym. Inaczej niż w większości bębnów, kotły wydają dźwięk o określonej wysokości, możliwe jest zatem ich strojenie. W orkiestrze symfonicznej stanowią podstawowy element sekcji perkusyjnej; standardowo używa się co najmniej dwóch kotłów.
Kotły pojawiły się w Europie w średniowieczu, gdzie zostały przejęte z kręgu kultury arabskiej, prawdopodobnie w okresie wypraw krzyżowych. Z formy instrumentu wojskowego kotły wyewoluowały do postaci nieodzownego elementu orkiestry symfonicznej już w XVIII wieku. Dziś wykorzystują je nie tylko orkiestry symfoniczne (gdzie stanowią podstawowy element sekcji perkusyjnej) i marszowe, ale również zespoły rockowe.