Krewni zmarłego Andrzeja powołali się w swoim pozwie na dokument kasztelana poznańskiego i starosty generalnego Wielkopolski Jana z Ostroroga, w którym nakazano Piotrowi Twardemu zapłatę tymże chłopom Janowi Burzy i Marcinowi 1000 złotych. Po śmierci Piotra zobowiązanie to przeszło z mocy prawa na jego syna Kleofasa, który twierdził, że nie posiada dóbr po ojcu, gdyż odziedziczyła je jego matka. W wyroku ostatecznym oficjał poznański oddalił pozew krewnych zmarłego Andrzeja, a ich prokurator zapowiedział apelację w Gnieźnie (łac. „tam ad Sedem Apostolicam, quam Gneznensem”).
W latach 1562-1588 właścicielem wsi był Łukasz Otuski syn Wojciecha Otuskiego. W 1569 sprzedał on Maciejowi Niegolewskiemu za 1000 złotych polskich rolę (łac. „area”) zwaną „Frączkowski”, a także swoje osiadłe części dziedziczne w Otuszu i łany opuszczone w Radwankowie, które to części dzierżył z rąk Małgorzaty Więckowskiej obecnej żony Łukasza Chraplewskiego. Małgorzata miała na tych majętnościach oprawione posag oraz wiano przez swojego pierwszego męża zmarłego Stanisława Otuskiego syna Macieja. W 1570 Łukasz Otuski zeznał, że nie będzie rościł pretensji wobec braci Niegolewskich do części Otusza, którą jego zmarły ojciec Wojciech sprzedał owym braciom z zastrzeżeniem prawa odkupu za 200 grzywien.