Od marca 1942 pełnił funkcję zastępcy dowódcy 1 Dywizji Pancernej, z którą brał udział w inwazji we Francji walcząc w jej składzie do kwietnia 1945. W kwietniu 1945 został przeniesiony do Inspektoratu Wyszkolenia Wojska, a w październiku tego roku wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy I Korpusu Polskiego. 1 kwietnia 1945 został mianowany generałem brygady. Po wojnie zamieszkał w Anglii, gdzie żył w wyjątkowo skromnych warunkach podejmując także pracę fizyczną, pochowany na cmentarzu w Wandsworth.
W 1928, w numerach 6 (32) i 7 (33) Przeglądu Kawaleryjskiego opublikował artykuł „Charakterystyka użycia i działań kawalerii dywizyjnej”Spis treści „Przeglądu Kawaleryjskiego”; dostęp 2011-12..
Patron 18. Brygady Zmotoryzowanej
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 145 (za kampanię wrześniową 1939) Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 759 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2793 z 26 marca 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 13, poz. 412). Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1934) „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych nr 13088 (dwukrotnie, po raz pierwszy w 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 1987 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 39, poz.