Pakawie – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Wronki.
Historia Wieś pierwotnie związana była z Wielkopolską i ma metrykę średniowieczną. Istnieje co najmniej od drugiej połowy XIII wieku. Po raz pierwszy odnotowana została w języku łacińskim dokumencie z 1284 (wg kopii XVI wiecznej) pod nazwą "Pachawe", 1443 "Pakawye", 1463 "Pacawye", 1499 "Pakavye", 1508 "Paccavye".
Miejscowość była początkowo własnością rycerską należącą do polskiej szlachty z rodu Chrzypskich, którzy od nazwy wsi Chrzypsko Wielkie przyjęli odmiejscowe nazwisko oraz do Kociuskich. W 1443 wieś Pakawie leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W latach 1508 należała do parafii biezdrowskiej.
Pierwsza wzmianka o wsi z 1284 pochodzi z dokumentu wystawionego przez kancelarię księcia wielkopolskiego Przemysła II, który zatwierdził przywileje immunitetowe dla dóbr kasztelana poznańskiego Tomisława z Szamotuł herbu Nałęcz, m.in. dla Pakawia położonego po obu stronach jeziora zwanego "Gać" zwanego obecnie jeziorem Dużym lub Lubaskim.