W 1502 bracia Benedykt, Kielcz zwany też Kilianem, Jan i Bartłomiej Chrzypscy podzielili między siebie dobra, a w nich połowę Chrzypska Małego i Wielkiego oraz całe Przyborowo, Pakawie oraz Śródkę w parafii Chrzypsko. Bartłomiej otrzymał połowę Chrzypska Wielkiego i Małego. W latach 1508-1510 jako właściciele we wsi odnotowani zostali Jan i Kilian Chrzypscy. W 1509 Jan Chrzypski zapisał wikariuszom katedry poznańskiej dwie kopy czynszu od sumy 30 grzywien na Pakawiu oraz na Przyborowie.
W 1513 Anna Jabłkowska, wdowa po Bartłomieju Chrzypskim, a wówczas żona Jana Prusieckiego, sprzedała z zastrzeżeniem prawa odkupu swojemu synowi Wawrzyńcowi Chrzypskiemu oprawę wdowią zapisaną przez pierwszego męża na Chrzypsku Wielkim i Chrzypsku Małym, Pakawiu, Kolnie, Śródce, Przyborowie i Kątach za 170 grzywien, a w 1517 ponowiła tę sprzedaż za 270 grzywien. W 1514 Kilian Chrzypski zapisał wikariuszom katedry poznańskiej czynsz od sumy 48 grzywien na połowie Chrzypska Wielkiego i Małego oraz 1/4 Pakawia. W 1516 Jan Chrzypski z Przyborowa zapisał swojej żonie Reginie Świączyńskiej po 250 grzywien posagu oraz wiana na połowie swych części Przyborowa, Śródki i Pakawia. W 1517 Jan Chrzypski pozwał swego brata Kiliana o usunięcie przemocą z dóbr w Chrzypsku Wielkim i Małym, Kątach, Kolnie, Śródce, Pakawiu i Przyborowie.